دسته بندی بازارهای مالی


مقالات و دانستنی ها

در تعاریف اولیه، بازار به یک مکان فیزیکى اطلاق می شد که خریداران و فروشندگان براى مبادله کالا و خدمات درآن دور هم جمع مى‌شدند .

اما در تعاریف بعدی چنین بیان شد که بازار نباید لزوماً وجود فیزیکی داشته باشد و فضای مشخصی را در بر گرفته باشد، در حقیقت بازار شامل تمام خریداران و فروشندگانى است که در حال دادوستد کالاها یا خدمات خاصى هستند. برای مثال بازار معاملات سهام در سطح جهانی، بازاری است که عملیات خرید و فروش در آن از طریق شبکه­ های مخابراتی بین المللی صورت می پذیرد و مکان معینی ندارد. در حقیقت بازار یک مکانیزم است این امکان را به خریداران و فروشندگان می دهد تا به معامله دارایی های خود بپردازند. این دارایی ممکن است فیزیکی (مانند املاک) یا مالی (مانند اوراق بهادار) باشد .

بر اساس تعریف دومنیک سالواتوره بازار مکان و یا موقعیتی است که در آن خریداران و فروشندگان، کالا، خدمات و منابع را خرید و فروش می‌کنند. برای هر کالا، خدمت یا منبع که قابلیت معامله داشته باشد، بازاری وجود دارد. در تعریف سالواتوره هم مشاهده می‌شود که بازار می‌تواند یک محل مادی و فیزیکی باشد یا آنکه موقعیتی برای انجام معامله باشد .

انواع بازار :

در یک نگاه کلی و از نقطه نظر نوع دارایی ها، بازارها به دو نوع بازار دارایی های فیزیکی (واقعی) و بازار دارایی های مالی تقسیم می‌شود :

بازار داراییهای فیزیکی، بازاری است که در آن خریداران و فروشندگان به معامله دارایی هایی که ماهیت واقعی و فیزیکی دارند (مانند اتومبیل، املاک و مستغلات، و وسایل منزل) مبادرت می ورزند .

بازار داراییهای مالی به بازاری اطلاق می شود که در آن افراد اعم از حقیقی و حقوقی، می توانند در آن به معامله اوراق ضمانت مالی، کالا و دیگر دارایی های مثلی (عوض دار) با هزینه مبادلاتی پایین بپردازند. قیمت‌های این بازار تابع عرضه و تقاضا است. اوراق ضمانت شامل سهام، اوراق قرضه و برخی کالاها (شامل فلزات گرانبها یا محصولات کشاورزی) می‌شوند .

بازار ممکن است از نظر سررسید تعهدات مالی، نوع ساختار یا برحسب دارایی طبقه بندی شود .

بازارهای مالی از نظر سررسید تعهدات مالی، به دو گروه عمده بازار پول و بازار سرمایه تقسیم می­ شود :

بازار پول (Money market):

بازار پول بازاری است برای داد و ستد پول و دیگر داراییهای مالی جانشین نزدیک پول (که سررسید کمتر از یکسال دارند) است. به بیان دیگر بازار پول، بازار ابزارهای مالی کوتاه‌مدت با سه ویژگی مهم زیر است :

  • نقدشوندگی بالا
  • کم بودن ریسک عدم پرداخت
  • ارزش اسمی زیاد

ابزارهای بازار پول شامل اسناد خزانه ( اوراق بهادار کوتاه مدت با سه ماه، شش ماه یا یکسال)، پذیرش بانکی (دستور پرداخت مبلغی معین در تاریخی مشخص)، گواهی سپرده (جوانترین و مهمترین ) ، اوراق تجاری (نوعی اوراق قرضه کوتاه مدت با سررسید ۲۷۰ روز یا کمتر ) ، قرادادهای بازخرید و دلار اروپایی است. از مهمترین نهادهای این بازار می‌توان به بانک مرکزی، واسطه‌های مالی بانکی مانند بانک‌های تجاری و مؤسسات اعتباری غیربانکی، شرکت‌های تجاری، دولت و مؤسسات دولتی، صندوق‌های سرمایه گذاری، کارگزاری‌ها و معامله‌گران و در نهایت سرمایه‌گذاران اشاره نمود .

بازار سرمایه (Capital market):

بازار سرمایه، به بازارهای مالی جهت خرید و فروش ابزارهای مالی نظیر اوراق قرضه یا اوراق بهادار، با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی‌های بدون سررسید، اطلاق می‌شود. بازار سرمایه بزرگ‌تر از بازار پولی است و اهمیت بسزایی در جمع آوری و تامین منابع لازم جهت سرمایه‌گذاری واحدهای مختلف تولیدی دارد. بازار سرمایه از نظر مرحله عرضه اوراق بهادار، خود به دو دسته بازار اولیه ( بازار دست اول) و بازار ثانویه ( بازار دست دوم) تقسیم می‌شود .

بازار اولیه :

بازار اولیه بازاری است که در آن سهام یک شرکت یا واحد اقتصادی برای اولین بار در آن عرضه و منتشر می‌شود. عایدی حاصل از عرضه این سهام منبعی در تامین مالی آن شرکت یا موسسه خواهد بود. از آنجا که در بازار اولیه، سهام برای بار نخست به خریداران و متقاضیان عرضه می‌شود، فروشنده اوراق بهادار در حقیقت همان ناشر اوراق بهادار خواهد بود .

بازار ثانویه :

با اتمام عرضه اولیه ۱ یک سهم در بازار اولیه، برای ادامه معاملات آن سهم بازار دیگری وجود خواهد داشت به نام بازار ثانویه؛ بنابراین بازار دست دوم (ثانویه) به منظور ایجاد امکان دادو ستد اوراق منتشره در بازار اولیه و افزایش قابلیت نقدشوندگی آن، تشکیل شده است. در این بازار است که طرفین معامله این امکان را پیدا می‌کنند که علاوه بر تجدید نظر در اوراق خریداری شده، با خرید و فروش دوباره یا چندباره، تعداد آن را افزایش و یا کاهش دهند و یا اوراق دیگری در سهم دیگری تهیه نمایند. دفعات انجام معامه در بازار ثانویه محدودیتی ندارد، این ویژگی بازار ثانویه است که موجب می‌شود تا نقدشوندگی ابزارهای مالی با جابجا شدن مالکیت آنها، قدرت بیشتری پیدا کند .

بازار ثانویه بر اساس اینکه چه نوع سهمی در چه محلی مبادله می‌شود، به چهار بازار تقسیم می‌گردد :

بازار اول: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های بورسی که در بورس انجام می‌شود .

بازار دوم: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های غیر بورسی که در فرابورس انجام می‌شود .

بازار سوم: مربوط به معاملات سهام شرکت‌های بورسی که در فرابورس انجام می‌شود .

بازار چهارم: بازاری بدون کارگزار و معامله‌گر و مربوط به معاملات خصوصی است که توسط شبکه‌های الکترونیکی و بین سرمایه‌گذاران نهادی و عادی صورت می‌گیرد. نهادها به منظور پرهیز از پرداخت هزینه‌های مربوط به کارگزاری، عموماً معاملات عمده و بلوک خود را در بازار چهارم انجام می‌دهند .

بازار مالی بر اساس نوع دارایی

بازارهای مالی به لحاظ نوع دارایی به سه بخش تقسیم می شود :

بـازار سـهام: در ایـن بـازار، سـهام شـرکت های سهامی پذیرفته شده در بورس مورد معامله قرار می گیرد .
بازار اوراق بدهی: این بازار برای دادوستد ابزارهای با درآمد ثابت (اوراق قرضه) در نظر گرفته شده است .
بازار ابزارهـای مشـتقه: بـازاری که در آن ابزارهـای مشتقه که مبتنـی بـر دارایـی هـای مـالی یـا فیزیکی هستند، مورد معامله قرار می گیرند. مانند اختیار معامله و قرارداد آتی

بازار بورس چیست؟ + عملکرد های بازار سهام (بخش دوم)

ما در این مقاله سعی بر این داشتیم تا برای سهولت در اطلاع از (چیستی و چرایی بیمه بیکاری) برای افراد داخل یا خارج از ایران، پرسش و پاسخ هایی که از مجموعه مالی و مالیاتی متین شده است را برایتان دسته بندی و یکجا در اختیار شما مطالعه کننده گرامی قرار بدهیم.

بخش دوم

بازار بورس چیست؟ + عملکرد های بازار سهام (بخش دوم)

حباب بازار بورس

امنیت و اعتبار معاملات: در حالی که شرکت کنندگان بیشتری برای کارایی و کارآمد یک بازار مهم هستند، همان بازار باید اطمینان حاصل کند که تمام شرکت کنندگان تأیید شده و با قوانین و مقررات لازم مطابقت دارند، و هیچ جایی برای پیش فرض توسط هیچ یک از طرفین باقی نمی ماند. علاوه بر این، باید اطمینان حاصل کند که تمام نهادهای وابسته که در بازار فعالیت می کنند نیز باید از قوانین پیروی کنند و در چارچوب قانونی ارائه شده توسط تنظیم کننده کار کنند.

از همه انواع واجد شرایط شرکت کنندگان پشتیبانی کنید: یک بازار توسط شرکت کنندگان مختلف ایجاد می شود که شامل سازندگان بازار، سرمایه گذاران، معامله گران، دلالان و محافظین است. همه این شرکت کنندگان با نقش و کارایی متفاوت در بازار سهام فعالیت می کنند.

به عنوان مثال: یک سرمایه گذار ممکن است سهام را خریداری کند و آنها را برای سالهای طولانی نگه دارد، در حالی که یک معامله گر ممکن است ظرف چند ثانیه موقعیتی را وارد و خارج کند. یک سازنده بازار نقدینگی لازم را در بازار فراهم می کند، در حالی که ممکن است یک محافظ برای کاهش ریسک موجود در سرمایه گذاری ها دوست داشته باشد با مشتقات معامله کند.

بورس سهام باید اطمینان حاصل کند که همه این شرکت کنندگان قادر به انجام یکپارچه نقش های مورد نظر خود هستند تا اطمینان حاصل شود که بازار به طور موثر به کار خود ادامه می دهد.

حمایت از سرمایه گذاران: در کنار سرمایه گذاران ثروتمند و نهادی، تعداد بسیار زیادی از سرمایه گذاران کوچک نیز توسط sto خدمت می کنند.

برای مقدار کمی سرمایه گذاری خود این سرمایه گذاران ممکن است دانش مالی محدودی داشته باشند و ممکن است از مشکلات سرمایه گذاری در سهام و سایر ابزارهای ذکر شده کاملاً آگاه نباشند. بورس سهام باید اقدامات لازم را انجام دهد تا از اینگونه سرمایه گذاران محافظت لازم را برای محافظت از آنها در برابر ضررهای مالی و اطمینان از اعتماد مشتری انجام دهد.

به عنوان مثال: یک بورس اوراق بهادار سهام می تواند سهام را در بخشهای مختلف بسته به مشخصات ریسک آنها طبقه بندی کند و اجازه تجارت یا عدم تجارت محدود توسط سرمایه گذاران عادی در سهام پر خطر را بدهد. صرافی ها معمولاً محدودیت هایی را برای جلوگیری از ورود افراد با درآمد و دانش محدود به شرط بندی های خطرناک مشتقات ایجاد می کنند.

مقررات متوازن: شرکت های ذکر شده تا حد زیادی تنظیم می شوند و معاملات آنها توسط تنظیم کنندگان بازار کنترل می شود، مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ایالات متحده علاوه بر این، صرافی ها نیز برخی موارد را الزامی می کنند – مانند ثبت به موقع گزارش های مالی سه ماهه و گزارش فوری هر تحولات مربوطه – برای اطمینان از آگاهی همه فعالان بازار از اتفاقات شرکت ها عدم رعایت مقررات می تواند منجر به توقف معاملات توسط بورس ها و سایر اقدامات انضباطی شود.

تنظیم بازار سهام

یک تنظیم کننده مالی محلی یا یک مقام یا نهاد پولی صالح وظیفه تنظیم بازار سهام یک کشور را بر عهده دارد. کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) نهادی نظارتی است که مسئول نظارت بر بازارهای سهام ایالات متحده است. SEC یک آژانس فدرال است که مستقل از دولت و فشار سیاسی کار می کند. ماموریت SEC عنوان شده است:برای محافظت از سرمایه گذاران، حفظ بازارهای عادلانه، منظم و کارآمد و تسهیل تشکیل سرمایه

شرکت کنندگان در بورس سهام

در کنار سرمایه گذاران بلند مدت و معامله گران کوتاه مدت، انواع مختلفی از بازیکنان در ارتباط با بازار سهام وجود دارد. هر یک از آنها نقش منحصر به فردی دارند، اما بسیاری از نقش ها به هم پیوند خورده اند و برای عملکرد موثر بازار به یکدیگر بستگی دارند.

کارگزاران سهام، همچنین به عنوان نمایندگان ثبت شده در ایالات متحده شناخته می شوند، افراد حرفه ای دارای مجوز هستند که از طرف سرمایه گذاران اوراق بهادار را خریداری و می فروشند. کارگزاران با خرید و فروش سهام از طرف سرمایه گذاران به عنوان واسطه بین بورس و سرمایه گذاران عمل می کنند. برای دسترسی به بازارها به یک حساب کارگزار خرده فروشی نیاز است.

مدیران نمونه کارها متخصصانی هستند که اوراق بهادار یا مجموعه اوراق بهادار را برای مشتریان سرمایه گذاری می کنند. این مدیران از تحلیلگران توصیه هایی می گیرند و تصمیمات خرید یا فروش برای نمونه کارها را می گیرند. شرکت های صندوق سرمایه گذاری مشترک، صندوق های تامینی و برنامه های بازنشستگی از مدیران پرتفوی برای تصمیم گیری و تعیین استراتژی های سرمایه گذاری برای پولی که در اختیار دارند استفاده می کنند.

بانکداران: سرمایه گذاری نمایندگی شرکتهایی با ظرفیتهای مختلف هستند، مانند شرکتهای خصوصی که می خواهند از طریق IPO به بورس اوراق بهادار بروند یا شرکتهایی که درگیر ادغام معوقات هستند. آنها با رعایت الزامات نظارتی بازار سهام از روند لیست پذیری مراقبت می کنند.

متولیان ارائه خدمات خزانه داری و انبار: موسسه ای هستند که اوراق بهادار مشتری را برای نگهداری نگهداری می کنند تا خطر سرقت یا از دست دادن آنها را به حداقل برسانند، همچنین برای انتقال سهام به حساب های مربوط به طرف های معامله بر اساس معاملات، با بورس همگام هستند.

بازار سهام

بازار ساز: بازارساز یک دلال است که با ارسال قیمت پیشنهادی و درخواست سهام همراه با نگهداری موجودی سهام، تجارت سهام را تسهیل می کند. او نقدینگی کافی را برای یک سهم (مجموعه) (خاص) در بازار تضمین می کند و از اختلاف بین پیشنهاد و قیمت پیشنهادی که نقل می کند سود می برد.

چگونه بورس سهام درآمد کسب می کند

بورس های سهام به عنوان موسسات انتفاعی فعالیت می کنند و هزینه خدمات آنها را پرداخت می کنند. منبع اصلی درآمد این بورس ها درآمد حاصل از کارمزد معاملات است که برای هر معامله انجام شده در سیستم عامل آن اخذ می شود. علاوه بر این، صرافی ها از هزینه لیست دریافت شده از شرکت ها در طی فرآیند IPO و سایر پیشنهادات بعدی، درآمد کسب می کنند.

این مبادله همچنین از فروش داده های بازار تولید شده در سیستم عامل خود – مانند داده های زمان واقعی، داده های تاریخی، داده های خلاصه و داده های مرجع – که برای تحقیقات سهام و سایر کاربردها حیاتی است، درآمد کسب می کند.

بسیاری از صرافی ها نیز محصولات فن آوری مانند پایانه تجاری و اتصال شبکه اختصاصی به صرافی را با پرداخت هزینه مناسب به طرف های علاقه مند می فروشند.

صرافی ممکن است خدمات ممتازی مانند تجارت با فرکانس بالا را به مشتریان بزرگتر مانند صندوق های سرمایه گذاری و شرکت های مدیریت دارایی (AMC) ارائه دهد و بر این اساس درآمد کسب کند. مقررات مربوط به هزینه تنظیم مقررات و هزینه ثبت نام برای پروفایل های مختلف فعالان بازار، مانند سازنده بازار و کارگزار، که منابع درآمد دیگر بورس اوراق بهادار را تشکیل می دهند، در نظر گرفته شده است.

این صرافی همچنین با مجوز دادن به شاخص های آنها و (روش آنها) که معمولاً به عنوان معیاری برای راه اندازی محصولات مختلف مانند صندوق های سرمایه گذاری مشترک مورد استفاده قرار می گیرد، سود کسب می کند.

بسیاری از مبادلات همچنین دوره ها و گواهینامه هایی را درباره موضوعات مختلف مالی به شرکت کنندگان صنعت ارائه می دهند و از این قبیل اشتراک ها درآمد کسب می کنند.

رقابت برای بازارهای سهام

در حالی که بورس های سهام، فردی برای به دست آوردن حداکثر حجم معاملات در برابر یکدیگر رقابت می کنند، از دو جبهه با تهدید روبرو هستند.

استخرهای تاریک: استخرهای تاریک که مبادلات خصوصی یا مجالسی برای تجارت اوراق بهادار هستند و در گروه های خصوصی فعالیت می کنند، بازارهای سهام عمومی را با چالش مواجه می کنند. گرچه اعتبار قانونی آنها تابع مقررات محلی است، اما با صرفه جویی در هزینه های معاملات شرکت کنندگان، محبوبیت بیشتری پیدا می کنند.

مشارکت های Blockchain: در میان افزایش محبوبیت بلاکچین ها، بسیاری از مبادلات رمزنگاری ظهور کرده اند. این صرافی ها محلی برای تجارت ارزهای رمزپایه و مشتقات مرتبط با آن کلاس دارایی هستند. گرچه محبوبیت آنها محدود است، اما با اتوماسیون بخش عمده ای از کارهای انجام شده توسط فعالان مختلف بورس و ارائه خدمات کم و صفر، تهدیدی برای مدل سنتی بورس محسوب می شوند.

اهمیت بازار سهام

بازار سهام یکی از مهمترین مولفه های اقتصاد بازار آزاد است و این امکان را به شرکت ها می دهد تا با ارائه سهام و اوراق قرضه شرکتی پول جمع کنند. این اجازه را می دهد تا سرمایه گذاران عادی در دستاوردهای مالی شرکت ها شرکت کنند، از طریق سود سرمایه سود کسب کنند و از طریق سود سهام درآمد کسب کنند، هرچند ضرر نیز ممکن است باشد.

در حالی که سرمایه گذاران نهادی و مدیران حرفه ای پول از برخی امتیازات بخاطر جیب عمیق، دانش بهتر و توانایی های بیشتری برای ریسک پذیری برخوردار هستند، بازار سهام تلاش می کند تا زمینه بازی برابر را برای افراد عادی فراهم کند.

بورس اوراق بهادار به عنوان بستری کار می کند که از طریق آن پس انداز و سرمایه گذاری افراد به پیشنهادهای سرمایه گذاری مولد منتقل می شود. در بلند مدت، به تشکیل سرمایه و رشد اقتصادی کشور کمک می کند.

روشهای کلیدی

بازار بورس چیست؟ + عملکرد های بازار سهام (بخش دوم)

بازارهای سهام از اجزای اساسی اقتصاد بازار آزاد هستند زیرا امکان دسترسی دموکراتیک به تجارت و مبادله سرمایه را برای انواع سرمایه گذاران فراهم می کنند. آنها چندین عملکرد در بازارها انجام می دهند، از جمله کشف قیمت کارآمد و معاملات کارآمد. در ایالات متحده، بورس سهام توسط SEC و نهادهای نظارتی محلی تنظیم می شود.

نمونه هایی از بازارهای سهام

اولین بازار سهام در بورس اوراق بهادار لندن بود. این کار در یک قهوه خانه که در آن معامله گران برای تبادل سهام با یکدیگر ملاقات می کردند، در سال 1773 آغاز شد. اولین بورس اوراق بهادار در ایالات متحده آمریکا در سال 1790 در فیلادلفیا آغاز به کار کرد.، آغاز فعالیت وال استریت نیویورک در سال 1792. این توافق نامه توسط 24 تاجر امضا شد و اولین سازمان آمریکایی در نوع خود بود که به تجارت اوراق بهادار می پرداخت. معامله گران در سال 1817 نام سرمایه گذاری خود را به عنوان بورس نیویورک تغییر دادند.

بیشتر بخوانید:

اگر این مقاله برای شما مفید و کارآمد بود، خوشحال میشویم برای افراد دیگری که به دنبال جواب سوالات خود در این مطلب میگردند، با به اشتراک گذاری این مقاله به آنها کمک کنید.

:کپشن را حتما بخوان پست امشب دسته بندی ریسک در بازارهای مالی هستش.خیلی مهمه که …

✨پست امشب دسته بندی ریسک در بازارهای مالی هستش.خیلی مهمه که بدونید وقتی دارید سرمایه گذاری می کنید،با توجه به چه چیزهایی می تونید ریسک را در معاملاتتون کاهش بدید.

🤔یا اینکه بدونید هر چقدر هم که با دقت یک سری دارایی را در پرتفوی خودتون دارید،به یک سری دلایل نمی شه صد درصد از سوددهی آنها مطمئن باشید.🤔

♦️سعی کنید در این زمینه مطالعه کنید و ریسک معاملات خودتون را تا جایی که واقعا دست خودتونه کم کنید.

🗣درسته که واقعا سخته بررسی کردن همه ی موارد اما یه کار تجربی هستش و پیشنهاد من به شما این هست که مثلا اگر در بورس میخواید سرمایه گذاری کنید موارد و صنایعی که می خواید روی آنها کار کنید را محدودتر کنید تا بتونید با دقت بیشتری بررسیشون کنید.
💥پست هایی که اخیرا براتون توی پیجم قرار دادم بیشتر در مورد کم کردن ریسک و مدیریت سرمایه بودن آنها رو چند بار نگاه کنید و ازشون استفاده کنید،این پست ها همچنان ادامه دارن.😉
_________________________________________
#رضا_بهار
#ریسک_معاملاتی
#ریسک
#ریسک_سیستماتیک
#ریسک_غیرسیستماتیک
#مدیریت_سرمایه
#روانشناسی_معاملات
#پرتفوی
#سبد_سهام
#سهام
#شاخص_کل
#فارکس
#کریپتوکارنسی
#رمزارز
#بورس_تهران
#بورس_آنلاین
#اوراق_بهادار
#بیتکوین
#فولاد
#شستا

نهاد های مالی

نهاد های مالی

در کشور های توسعه یافته، اقتصاد توسعه یافته حاکم است که در این نوع اقتصاد، نهاد های مالی قوی ای وجود دارند که موتور توسعه کشور را به حرکت در می آورند. این نهاد های مالی، به نهاد های مالی توسعه ای معروف اند.

حال می توان گفت با توجه به این که هدف ایران نیز، طی نمودن مسیر توسعه می باشد، لذا برای رسیدن به یک اقتصاد قوی و پویا نیاز است که نهاد های مالی توسعه ای در آن سازمان یابد.

نهاد های مالی و بازار پول:

واسطه های مالی و همچنین بانک مرکزی از مهم ترین نهاد های مالی در بازار پول و سرمایه ایران محسوب می شوند که از واسطه های مالی می توان به بانک های تجاری، دولت، موسسات دولتی، کارگزاری ها، صندوق های سرمایه گذاری و … اشاره نمود که نقش بسیار مهمی را در بازار پول و سرمایه به عهده دارند.

وظایف بانک مرکزی:

از جمله وظایف اصلی بانک مرکزی می توان به موارد زیر اشاره کرد.

بانکداری دولت:

بر اساس نیاز دولت، لازم است که وجوه دولتی در یک حساب حفظ شوند تا امکان استفاده از آنها در مواقع لزوم، موجود باشد. دولت این وجوه را نزد بانک مرکزی نگه داری می کند وهمانند اشخاص حقیقی، وجوهی را که لازم دارد، از طریق استقراض از بانک یا فروش اوراق بهادار کسب می نماید.

کارگزار دولت:

در خیلی از کشور های غربی، بسیاری از وظایف تجاری کشور، به عهده خزانه داری می باشد و این کار از طریق بانک مرکزی انجام می گیرد. همچنین انتقال سفارشات مالی مهم دولت نیز بر عهده بانک مرکزی است.

تسعیر و یا بازخرید بدهی های دولت و همچنین خرید مجدد اوراق خزانه نیز از جمله وظایف تجاری بانک مرکزی به شمار می رود. بانک مرکزی خدمات کارگزاری ویژه را نیز برای دولت انجام می دهد.

این نوع خدمات، پرداخت ها و توافق های تجاری را شکل می دهد که در سطح بین المللی می باشند و حساب های بانکی مجزایی برای آنها در نظر گرفته شده است.

همچنین می توان گفت که بانک مرکزی به عنوان یک کارگزار برای دولت، وظیفه کنترل ارز را نیز بر عهده دارد.

بانکداری بانک های تجاری:

بانک های تجاری، بخشی از سرمایه و وجوه خود را در اختیار بانک مرکزی قرار می دهند و زمانی که به آن نیاز داشته باشند، اقدام به اخذ قرض از بانک مرکزی می نمایند. بانک مرکزی نیز سپرده ها را پذیرفته و وجوه دریافتی را به سایر بانک ها انتقال می دهد.

بنابراین، این بانک ها (بانک های تجاری)، یک حساب جاری نزد بانک های دیگر دارند که می توانند از آن قرض کنند.

آخرین وام دهنده:

بانک های تجاری زمانی که به وام نیاز داشته باشند، آن را از بانک مرکزی دریافت می کنند که در این صورت بانک مرکزی به عنوان آخرین وام دهنده می باشد.

قدرت بانک مرکزی در اعتبار آن می باشد که یک سلاح قدرتمند برای ایجاد تعادل در جریانات پولی و فعالیت های اعتباری بانک های تجاری می باشد. بر این اساس، بانک مرکزی وظیفه تنزیل مجدد و همچنین اطلاق آخرین وام دهنده را از قدرت انحصاری چاپ اسکناس دارا می باشد.

اصطلاح تنزیل مجدد، در زمان صدور برات تجاری مورد استفاده قرار می گیرد. در این صورت بانک موظف است که تمامی برات های تجاری فروخته شده را جمع آوری نموده تا به این وسیله بتواند احتیاجات موقت به وجه نقد را رفع نماید.

برات های ارزی که به بانک انتقال می یابند، به عنوان ذخیره نقدی درجه دوم برای بانک مرکزی محسوب می شوند و هدف بانک مرکزی از تحقیق تنزیل مجدد، حفظ تعادل در معاملات می باشد و باعث می شود که هیچ معامله معتبر و لازمی، خارج از رده صورت نگیرد.

کنترل و تنظیم عرضه پول:

کنترل و تنظیم عرضه پول، از مهم ترین وظایف بانک مرکزی است که به روش های زیر انجام می گردد.

کنترل چاپ پول:

در بسیاری از کشور ها، تعیین میزان پول در گردش به عهده بانک مرکزی می باشد و بانک برای کنترل آن دارای قدرت زیادی می باشد و در زمان کاهش عرضه نسبت به میزان تقاضا، عرضه را افزایش داده تا با میزان تقاضا در تعادل بماند.

تنظیم فعالیت های بانک های تجاری از طریق تغییر در نرخ ذخیره قانونی:

زمانی که اقتصاد کشور به ذخایر نقدی احتیاج داشته باشد، بانک مرکزی موظف است که ذخایر نقدی مناسب را فراهم نموده و افزایش در ذخیره قانونی بانک های تجاری را بررسی می نماید و آنها را مجبور به کاهش اعتبارات می کند.

عملیات بازار باز:

عملیات بازار باز یکی از مهم ترین ابزار های کنترلی عرضه پول در کشور های غربی به شمار می رود که بانک مرکزی از طریق خرید و فروش اوراق بهادار دولتی و حتی غیر دولتی و برات های ارزی، میزان پول در گردش را تحت کنترل خود درآورده و قادر به افزایش یا کاهش آن می باشند.

مجموعه ابزار های فوق:

ابزار های ذکر شده در بالا، ابزار هایی هستند که بانک مرکزی می تواند به وسیله آنها، عرضه پول و اعتبار را تحت کنترل خود در بیاورد.

کنترل حجم پول و اعتبار جاری:

لذا می توان گفت که بانک مرکزی، می تواند به بانک های تجاری و سایر بنگاه های اقتصادی و مالی دستور مستقیم جهت کنترل حجم پول و اعتبار جاری را کنترل نماید.

انجام مبادلات مالی بین المللی:

مبادلات مالی بین المللی، آخرین وظیفه ای می باشد که انجام آن به عهده بانک مرکزی قرار گرفته است و تمامی دریافت ها و پرداخت های تجارت خارجی را کنترل می نماید. به عبارتی، تمامی فعالیت های مالی که با کشور های خارجی وجود دارد، از طریق بانک مرکزی صورت می گیرد.

بانک های تجاری، بزرگ ترین گروه از نهاد های فعال در بازار پول می باشند که منابع آنها از طریق سپرده های دیداری و پس انداز ها، جمع آوری می گردند و در قالب وام ارائه می شوند.

به عبارتی می توان گفت که وظیفه اصلی بانک های تجاری، تجهیز و تخصیص منابع مالی می باشد که از جمله خدمات بانک های تجاری را می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • خلق پول از طریق سپرده های جدید
  • پیشنهاد ابزار های پرداخت برای خرید کالا و خدمات
  • عرضه خدمات مالی بین المللی شامل تضمین اعتبارات واردات مربوط به شرکت ها
  • اعطای وام به دولت های خارجی و شرکت های چند ملیتی
  • ارائه اطلاعات و آگاهی های لازم در رابطه با فرصت های سرمایه گذاری خارجی و بازار های خارجی به مشتریان خود و خرید و فروش اسناد خارجی برای مشتریان
  • ارائه خدمات مربوط به سرمایه گذاری

موسسه مشاوران مطالعه مقاله چک برگشتی را به شما عزیزان پیشنهاد می کند.

موسسات اعتباری غیر بانکی

موسسات اعتباری غیر بانکی

موسسات اعتباری غیر بانکی:

یکی دیگر از نهاد های فعال در بازار پول می توان به موسسات اعتباری غیر بانکی اشاره نمود که از طریق جذب سپرده های غیر دیداری، اخذ تسهیلات و استفاده از سایر ابزار های مالی، قادر به تجهیز منابع می باشند. این منابع به اعطای تسهیلات اعتباری تخصیص داده می شوند که بنا به تشخیص بانک مرکزی، واسطه بین عرضه کننده و متقاضی منابع مالی می باشد.

نکته: مهم ترین وجه تمایز موسسات با بانک های تجاری، قدرت خلق پول می باشد که بانک های تجاری قادر به انجام آن هستند اما موسسات غیر بانکی این قدرت را ندارند.

نهاد های بازار سرمایه:

مهم ترین نهاد هایی که در بازار سرمایه وجود دارند، نهاد های خود تنظیم گر، واسطه های مالی و فعالین بازار می باشند که به صورت زیر دسته بندی می شوند.

نهاد های خود تنظیم گر:

نهاد های خود تنظیم گر دارای ویژگی های زیادی هستند که یکی از مهم ترین آنها، برخورداری از استاندارد های حرفه ای و اخلاقی می باشد. این ویژگی، وظایف نظارتی مقام ناظر در بازار سرمایه را تفویض داده است.

در واقع می توان گفت که نهاد های خود تنظیم گر می توانند برای حسن انجام وظایف و تنظیم فعالیت های حرفه ای، اقدام به وضع و اجرای قوانین و استاندارد های حرفه ای نمایند.

مهم ترین سازمان های خود تنظیم گر عبارتند از:

بورس اوراق بهادار:

بورس اوراق بهادار از جمله مهم ترین نهاد های خود تنظیم گر فعال در بازار دست دوم اوراق بهادار به شمار دسته بندی بازارهای مالی می آید.

از جمله وظایف اصلی در بورس اوراق بهادار می توان به فراهم نمودن بازاری شفاف اشاره نمود که مناسب داد و ستد باشد. همچنین، سیستمی برای نظارت بر جریان معاملات می باشد که عملیات بازار و فعالیت اعضا را تحت نظر دارد.

در این راستا، یک بورس اوراق بهادار به طور متعارف، مسئولیت های زیر را بر عهده خواهد داشت:

  1. تصمیم گیری درباره پذیرش یا لغو پذیرش اعضا شامل کارگزاران، معامله گران، بازار گردانان و مشاوران و مدیران سرمایه گذاری
  2. تصمیم گیری درباره پذیرش یا لغو پذیرش ابزار های مالی قابل داد و ستد در بورس اعم از سهام، ابزار های بدهی و ابزار های مشتقه
  3. فراهم آوردن یک سیستم داد و ستد مناسب و کارآمد
  4. فراهم آوردن یک سیستم مناسب و کارآمد برای تسویه و پایاپای داد و ستد
  5. فراهم آوردن یک سیستم مناسب برای نظارت بر جریان داد و ستد، عملیات بازار و فعالیت اعضا
  6. فراهم آوردن امکانات و تسهیلات لازم برای توزیع و انتشار اطلاعات مربوط به داد و ستد و نیز سایر اطلاعات لازم برای تصمیم گیری درباره داد و ستد اوراق بهادار

بورس کالا:

بورس کالا، جز نهاد های سازمان یافته ای محسوب می شوند که برای خرید و فروش کالا از آن استفاده می شود. در این بورس، خرید و فروش کالا ها به دو صورت انجام می گیرد.

بازار آتی:

در بازار آتی، قراردادهای آتی و نه خود کالا ها، توسط واسطه های بازار و از طریق حراج حضوری مورد داد و ستد قرار می گیرند. بر اساس این قرارداد ها تحویل کالا یا دریافت آن در یک زمان معین ضمانت می شود.

بازار نقدی:

در بازار نقدی، کالا ها به طور واقعی و فیزیکی در قیمت هایی که خریداران و فروشندگان بر روی آنها توافق کرده اند، داد و ستد می شوند.

بورس های آتی از طریق ارتباط بین کسانی که می خواهند برای گریز از ریسک ناشی از ناپایداری قیمت کالا ها، داد و ستد تامینی انجام دهند و کسانی که با به کار گرفتن سرمایه خود در این بازار ها و پذیرش ریسک، انتظار کسب سود دارند، امکان داد و ستد تامینی برای کنترل ریسک نوسان قیمت کالا ها را فراهم می آورند.

از این رو، انتقال ریسک و توزیع آن بین اجزای بازار از مهم ترین کارکرد های این بازار ها به شمار می آید.

کشف قیمت:

کشف قیمت به معنی گرد آوری و آشکار نمودن اطلاعاتی در مورد قیمت های آتی کالا ها، از دیگر کارکرد های بازار آتی می باشد.

موسسات سپرده گذاری و نگهداری از اوراق بهادار:

موسسات سپرده گذاری، با هدف نگهداری اوراق بهادار و انتقال مالکیت اوراق بدون انتقال فیزیکی آن می باشد که از طریق انتقال اوراق از یک حساب به حساب دیگر، و به طور کلی سرعت بخشیدن به داد و ستد در بازار اوراق بهادار ایجاد شده اند.

ایجاد موسسات سپرده گذاری و نگهداری اوراق بهادار، با توجه به گسترش چشم گیر بازار های مالی و رشد حجم داد و ستد در بورس دسته بندی بازارهای مالی های اوراق بهادار، امری اجتناب ناپذیر بوده و باعث کاهش خطرات مربوط به تاخیر در تحویل، گم شدن، سرقت و جعل اوراق بهادار و صرفه جویی در وقت و هزینه نقل و انتقال اوراق شده و به افزایش کارایی تسویه و پایاپای و انتقال اوراق بهادار کمک می کند.

موسسه مشاوران مطالعه مقاله انواع دارایی را به شما عزیزان پیشنهاد می کند.

واسطه های بازار

واسطه های بازار

واسطه های بازار:

واسطه های بازار به عنوان نهاد های اجرایی و عملیاتی بازار اوراق بهادار، تمامی فعالیت های مربوط به عرضه اولیه اوراق و تضمین فروش آنها، مدیریت پرتفوی، انجام سفارش های خرید و فروش مشتریان، مشاوره و امور مربوط به تهیه، پردازش و انتشار اطلاعات داد و ستد اوراق بهادار و تنظیم عرضه و تقاضای اوراق بهادار در بازار را انجام می دهند.

برخی از مهم ترین واسطه های بازار را می توان به صورت زیر بر شمرد:

شرکت های تامین سرمایه (بانک های سرمایه گذاری):

این موسسات که در بازار اولیه فعالیت می کنند، قیمت گذاری، بازاریابی و فروش اوراق بهادار شرکت ها را در انتشار اولیه از طریق عرضه عمومی یا خصوصی بر عهده دارند.

موسسات مزبور، گاه بر اساس قرارداد متعهد می شوند که بخشی از اوراق بهادار شرکت را که فروش نرفته است، خریداری نمایند.

کارگزاران:

اشخاصی هستند که به عنوان واسطه بین خریداران و فروشندگان به داد و ستد اوراق بهادار می پردازند. کارگزاران به عنوان نماینده مشتری و به حساب مشتری، در مقابل دریافت کارمزد، به خرید و فروش اوراق بهادار می پردازند.

معامله گران:

معامله گران، واسطه های مالی هستند که به حساب خود اوراق بهادار می خرند و از موجودی سهام خود به مشتریان می فروشند یا اوراق بهادار آنها را خریداری می کنند.

معامله گران کارمزد دریافت نمی کنند بلکه از تفاوت قیمت خرید و فروش اوراق بهادار سود می برند.

مشاوران سرمایه گذاری:

مشاوران سرمایه گذاری نهاد هایی هستند که به اشخاص یا نهاد های دیگر در زمینه ارزش گذاری اوراق بهادار، سرمایه گذاری در اوراق بهادار و تهیه سبد سرمایه گذاری مشاوره می دهند.

بازار گردانان:

بازار گردانان از نهاد های مهم فعال در بورس های اوراق بهاداراند که با داشتن توان مالی و تخصص لازم، مسئولیت حفظ بازاری منظم و مداوم برای سهام خاصی را عهده دار می شوند.

در واقع بازارگردان با خرید و فروش سهام، به مقابله با عدم تعادل های موقت می پردازد و می کوشد تا عرضه و تقاضا را متعادل سازد.

به عبارت دیگر بازارگردان گاه در نقش خریدار، در مواردی که سهم خاص و مورد نظر خریدار ندارد و گاه در نقش فروشنده، چنان چه سهم خاصی فروشنده نداشته ولی خریداران بالقوه ای دارد، در بازار فعالیت می کند.

بازارگردان می تواند به عنوان یک کارگزار برای سفارش دهندگان خرید و فروش سهام را ” با استفاده از دفاتر خود که در آن سفارش خرید و فروش اوراق بهادار با قیمت های معین پیشنهادی ثبت شده است” انجام دهد یا به عنوان یک معامله گر، اوراق بهادار تعیین شده را برای موجودی خود معامله کند.

شرکت های سرمایه گذاری:

شرکت های سرمایه گذاری از جمله واسطه های مالی هستند که کارکرد اصلی آنها مدیریت تخصصی سرمایه‌گذاری در بازار اوراق بهادار است.

اگر چه انواع متعددی از شرکت های سرمایه گذاری با کارکرد های مختلف وجود دارند، اما شرکت های فعال در بورس های اوراق بهادار، به طور معمول با هدف مدیریت پرتفوی وارد بورس می شوند.

این شرکت ها با فروش اوراق سرمایه گذاری خود به عموم، وجوه به دست آمده را در ترکیب متنوعی از اوراق بهادار سرمایه گذاری می کنند و به نمایندگی از دارندگان اوراق به اداره آن می پردازند.

سایر فعالان بازار سرمایه:

علاوه بر نهاد ها و موسسات فوق، نهاد های دیگری با وظایف و کارکرد های خاص در بازار سرمایه فعالیت می کنند که مهم ترین آنها عبارتند از:

موسسات رتبه بندی خطر و اعتبار:

کارکرد اصلی این موسسات، رتبه بندی اوراق بدهی شرکت ها با توجه به ریسک عدم بازپرداخت یا ورشکستگی است. این موسسات به انجام کار های زیر می پردازند.

  • تحلیل مالی
  • ارزیابی مدیریت
  • تحلیل صنعت و بررسی احتمال عدم پرداخت بهره یا سود و باز پرداخت اصل سرمایه
  • نوع و شرایط تعهدات
  • حفاظت دارایی ها به هنگام ورشکستگی
  • سازماندهی مجدد و سایر مسایل قانونی
  • وجود ضمانت و بیمه به رتبه بندی اوراق بدهی

موسسات مزبور با رتبه بندی اوراق بدهی با تعهدات ثابت، به سرمایه گذاران کمک می کنند تا چشم انداز پرداخت سقف تعهد شده مورد نظر را با توجه به ریسک عدم بازپرداخت یا ورشکستگی ارزیابی کنند.

پردازش گران حرفه ای اطلاعات یا فروشندگان حرفه ای اطلاعات:

فعالیت عمده این گونه موسسات، گرد آوری و پردازش اطلاعات به منظور اتخاذ تصمیم در زمینه سرمایه گذاری در اوراق بهادار است.

اگر این مطلب برای شما رضایت بخش بوده است، مطالعه مقاله کشف تقلب را به شما پیشنهاد می کنیم.

بازارگردان در بازارهای مالی کیست؟ وظایف یک بازارگردان چیست؟

بازارگردان در بازارهای مالی

بازارهای مالی همیشه در مسیر طبیعی و درست خود حرکت نمی‌کنند. قطعا هرجا صحبت از پول به میان می‌آید، عده‌ای به دنبال سوءاستفاده از شرایط و برهم زدن نظم حاکم برای رسیدن به اهداف و منافع شخصی خود هستند. حضور پررنگ این دسته از افراد در بازارهای مالی، باعث بی‌اعتمادی و دلسردی سهام‌داران می‌شود و به این ترتیب در بلند‌مدت بازار از حضور سهامداران خرد خالی می‌شود. در اینجا لازم است تا تمهیداتی اندیشیده شود تا از خروج بازار از روند عادی خود جلوگیری به عمل بیاورد. یکی از این تمهیدات، حضور بازارگردان در بازارهای مالی است که برای هر سهم تعیین می‌شود. اما سوال اصلی این است که بازارگردان در بازارهای مالی کیست و چه وظایفی را بر عهده دارد؟ در ادامه قصد داریم تحلیلی درباره نقش بازارگردان در بازار ارائه کنیم. با ما همراه باشید.

بازارگردان در بازارهای مالی کیست؟

دو اصطلاح بازارساز یا Market Maker به عنوان جایگزین‌هایی برای بازارگردان در بازارهای مالی به کار می‌روند اما روی هم‌رفته کلمه بازارگردان در بین فعالان بازارهای مالی در کشور ما بیشتر رایج است. اولین نکته که باید در این زمینه بدانید آن است که بازارگردان می‌تواند شخص حقیقی یا حقوقی باشد. اگر بخواهیم در یک جمله به تعریف بازارگردان در بازارهای مالی بپردازیم، می‌توان گفت که افراد یا شرکت‌هایی هستند که بخش قابل توجهی از سهام یک شرکت را در اختیار دارند و به این ترتیب به جریان عرضه و تقاضا در آن سهم را کنترل می‌کنند.

البته به هیچ عنوان این طور نیست که بازارگردانان صرفا برای تنظیم‌گری در بازار حاضر شده باشند؛ بلکه هدف نخست همه بازارگردانان نیز کسب سود از معاملات بازارهای مالی است. این نکته مهمی است که باید در تحلیل رفتار بازارگردانان در بازارهای مالی به دقت آن را در نظر بگیرید.

وظایف بازارگردان در بازارهای مالی چیست؟

حال که با مفهوم بازارگردان در بازارهای مالی آشنا شدیم، باید درباره نقش‌هایی که یک بازارگردان در بازار بر عهده دارد، بحث کنیم. مهم‌ترین وظایف بازارگردان در بازارهای مالی عبارتند از :‌

جلوگیری از قفل شدن بازار

یک سهم در روند افزایش یا کاهش قیمتی خود ممکن است صف‌های خرید یا فروش بسیار بزرگی را تشکیل دهد. در این گونه موارد اصطلاحا گفته می‌شود که سهم در صف خرید یا فروش قفل شده است. کلید این قفل در دستان بازارگردان است. اساسا به دلیل آنکه تعداد سهام قابل توجهی در اختیار دارد، می‌تواند در دسته بندی بازارهای مالی نقش جریان‌ساز در بازار حاضر شود. به این ترتیب با عرضه سهام در زمان صف‌های خرید طولانی و همچنین خرید سهام در صف‌های فروش سنگین، مانع از قفل شدن سهم به مدت طولانی می‌شود. اصطلاحا سطح نقدشوندگی در بازار را به طور قابل توجهی بالا می‌برد؛ چراکه در این شرایط سهام‌داران با خیال آسوده از اینکه می‌توانند هر زمان که خواستند از یک سهم خارج شوند، اقدام به سرمایه‌گذاری در آن می‌کند.

حفظ نقدینگی در بازار

نوع فعالیت بازارگردان در بازارهای مالی باید به گونه‌ای باشد که فضای اعتماد را در بین سهام‌داران حاکم کند. همان‌طور که می‌دانید، سرمایه کاملا ترسو است و اگر فضا را ناامن ببیند، در این صورت بلافاصله برای خروج از آن شرایط تصمیم‌گیری می‌کند. به همین دلیل بازارگردان تلاش می‌کند تا جریان نقدینگی را همواره در یک سطح مشخصی در بازار حفظ کند.

کنترل افزایش یا کاهش قیمت سهام در بازار

این اصطلاح در بین فعالان بازار بازارهای مالی رایج است که اگر بازارگردان اراده کند، می‌تواند باعث افزایش یا کاهش قیمت سهام شود. شاید این جمله به صورت 100 درصد درست نباشد؛ اما واقعیت این است که در هر مسیر صعودی یا نزولی که در قیمت یک سهم در بازار طی می‌شود، نقش بازارگردان کاملا کلیدی است. دلیل این مسئله نیز تعداد سهم بالایی است که بازارگردان در اختیار دارد و به کمک آن می‌تواند نوسانات قیمتی شدید در بازار را کنترل کند. واقعیت این است که رفتارهای هیجانی در بازار به نفع هیچ‌کس نیست و به همین دلیل این نقش بازارگردان کاملا در جهت حمایت از بازار در بلند‌مدت است.

عوامل موثر در بازارگردانی کدام است؟‌

با توجه به آنچه که به عنوان وظایف بازارگردان در بازارهای مالی اشاره کردیم، حضور آن‌ها در بازار یک ضرورت حتمی به نظر می‌رسد. اما میزان اثر گذاری بازارگردانی در بازارهای مالی به عوامل مختلفی بستگی دارد که سه مورد از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

1. عمق بازار

در بازارهای مالی ایران، بسیاری از مواقع سهام یا در صف فروش هستند یا در صف خرید. در واقع رفتارهای سرمایه‌گذاران به جای آنکه مبتنی بر ارزش واقعی دارایی خود باشد، مبتنی بر روند‌های قیمتی است که در بازار شکل می‌گیرد. در این گونه بازارها، مانع جدی بر سر راه شکل‌گیری عمق در بازار وجود دارد. بازارگردان می‌تواند با حرکت در مسیر عکس رفتار سهام‌داران در راستای عمق بخشیدن به بازار حرکت کند؛ اما واقعیت این است که توان بازارگردان نیز محدود است و بعضا نمی‌تواند یا نمی‌خواهد در برابر جریانات هیجانی حرکت مثبتی را به نمایش بگذارد.

2. عرض بازار

اگر سهام‌داران سفارش‌های خرید و فروش سهام را در محدوده ارزش ذاتی آن ثبت کنند، نشان‌دهنده آن است که بازار از عرض مناسبی برخوردار است. در این گونه بازارها خبری از رفتار هیجانی نیست و تحلیل‌ها هستند که برای تصمیم‌گیری‌ها مقدم شمرده می‌شوند. بازارگردان در چنین بازاری حتما حضور فعال دارد و حتی از سود کمی که عاید او می‌شود، استفاده می‌کند.

3. تعادل در بازار

برخلاف تصور رایج بازارگردان در بازارهای مالی از طریق ایجاد تعادل به سودهای هنگفتی دست پیدا می‌کند؛ چراکه در زمان صف فروش در قیمت‌های نازل سهم را خریداری کرده و در زمان تشکیل صف خرید، با عرضه سهام شناسایی سود می‌کند. این روند به صورت پیوسته توسط بازارگردان در بازارهای مالی پیگیری می‌شود. هرچه میزان نوسانات در بازار بیشتر باشد سود بازارگردان از فعالیت در بازار نیز به مراتب افزایش پیدا می‌کند.

آیا بازارگردانی در بازارهای مالی طبق قوانین صورت می‌گیرد؟‌

در بازار بازارهای مالی برای بازارگردان‌ها قوانینی وضع شده است که آن‌ها در قبال این قوانین موظف هستند که خرید و فروش سهام و همچنین نگهداری تعداد مشخصی سهم را همواره در دستور کار خود قرار دهند. این قوانین در واقع به این دلیل وضع شده است که بازارگردانان به خوبی در مسیر انجام وظایف‌شان حرکت کنند و خود آن‌ها نقش تخریبی در بازار پیش نگیرند. نمونه‌هایی از رفتارهای غلط بازارگردان در بازارهای مالی سال 1399 قابل مشاهده بود که به دلیل تخطی بازارگردانان از انجام وظایف‌شان به وقوع پیوست.

بازارگردان در قبال انجام وظایف خود در بازارهای مالی چه امتیازاتی می‌گیرد؟‌

در مجموع دو قانون حمایت در سازمان بازارهای مالی برای بازارگردانان وضع شده است که عبارتند از:

1. براساس ماده ۱۸ دستورالعمل بازارگردانی در بازارهای مالی، سازمان بازارهای مالی و اوراق بهادار تهران برای بازارگردانی هر ورقه بهادار یک دسته بندی بازارهای مالی ایستگاه معاملاتی جداگانه، بدون دریافت هیچ‌گونه هزینه‌ای از این بابت در اختیار بازارگردان خواهد گذاشت. انجام معاملات سایر اوراق بهادار از ایستگاه معاملاتی مخصوص بازارگردان مجاز نیست.

منظور از ایستگاه معاملاتی جداگانه این است که یک سامانه معاملاتی در اختیار بازارگردام قرار می‌گیرد که به طور مستقیم به هسته معاملات متصل است و به این ترتیب می‌تواند صرفا سفارشات مرتبط با سهمی که در آن نقش بازارگردان را ایفا می‌کند، ثبت کند.

2. براساس ماده ۱۹ دستورالعمل بازارگردانی در بازارهای مالی، سقف کارمزد بازارهای مالی از معاملات بازارگردان ۱۰ درصد سقف کارمزد بازارهای مالی از معاملات معمول است. بازارهای مالی می‌تواند کارمزد خود از معاملات بازارگردان را کم‌تر از سقف مقرر در این ماده تعیین نماید.

به این ترتیب کارمزد معاملاتی که از بازارگردان در بازارهای مالی دریافت می‌شود، 10 درصد کمتر از سایر سهام‌داران تعیین شده است.

کلام پایانی

در این مقاله به بررسی مفهوم و نقش بازارگردان در بازارهای مالی پرداختیم. واقع قضیه آن است که بدون حضور بازارگردان عملا اداره بازار کار آسانی نیست. البته حضور بازارگردان زمانی موضوعیت پیدا می‌کند که به خوبی وظایف خود را عملیاتی کند. در غیر این صورت که خود مشکلی بر مشکلات بازار اضافه می‌کند. اساسا فلسفه حضور بازارگردان در بازارهای مالی، باز کردن گره‌های معاملاتی است که در سهام مختلف رخ می‌دهد.

فینوتیپس بستری تعاملی و نوآورانه برای یادگیری عمیق فعالیت در بازارهای مالی است. جلسات گفتگوی فینوتیپس در کلاب‌هاوس به منظور تبادل نظر در خصوص بازارهای مالی، نکات آموزشی پیرامون آن‌ها و همچنین بحث و بررسی در خصوص فرصت‌های سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی، فارکس و ارزهای دیجیتال برگزار می‌شود. شما هم می‌توانید با حضور در این جلسات، به پخته‌تر شدن مباحث کمک کنید. منتظر دیدار شما هستیم.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.