انواع بازده سرمایه‌گذاری


احسان والیان

متوسط نرخ بازده حسابداری در ارزیابی پروژه های سرمایه گذاری

شاخص های مالی ساده و پیچیده ای برای ارزیابی طرح ها وجود دارد که بر اساس آن ها امکان اولویت بندی پروژه های سرمایه گذاری به دست می آید. چهار روش شامل متوسط نرخ بازده حسابداری، دوره بازدهی، ارزش فعلی خالص و نرخ بازدهی داخلی در این راستا مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

مهم ترین دلیل استفاده از نرخ بازده حسابداری سادگی محاسبه آن است. تنها داده مورد نیاز، پیش بینی سودآوری دوره های بعدی است انواع بازده سرمایه‌گذاری که به راحتی قابل دستیابی است. این روش دو عیب دارد: اول اینکه، از داده های حسابداری به جای ورودی های نقدینگی بهره می گیرد و دوم اینکه، عامل زمان را در تعیین ارزش سرمایه گذاری نادیده می گیرد. شرکت ها اصولا علاقه مندند ورودی های نقدینگی را به جای آینده در امروز دریافت کنند.


متوسط نرخ بازده حسابداری
این شاخص با بهره گیری از عناوین متفاوتی در کتب مطرح شده است. عناوینی مثل: نرخ بازده حسابداری و بازده ساده، از روش های معروف ارزیابی پروژه ها به حساب می آید. اتقان و اعتبار آن از اینجاست که بر اساس داده های موجود در حسابداری و صورت های مالی قابل محاسبه است. این روش هرچند به خاطر به کارگیری مفهوم سود حسابداری در محاسبه نرخ بازده مورد اقبال برخی حسابداران قرار دارد اما همچنین به علت در نظر نگرفتن زمان بندی وجوه نقد در زمان پروژه و ارزش زمانی پول مورد انتقاد تعداد بی شماری از مدیران و حسابداران قرار گرفته است.

" نرخ بازده حسابداری" = "(درآمد سالانه حاصل از اجرای پروژه- جمع هزینه های سالانه اجرای پروژه")/"مبلغ سرمایه گذاری در پروژه"

معمولا هرگاه نرخ بازده داخلی پروژه برابر یا بیش از هزینه سرمایه شرکت باشد آن پروژه معمولا مورد قبول واقع می گردد، ولی در جایی که نرخ بازده داخلی پروژه کمتر از هزینه جذب سرمایه باشد پیگیری آن پروژه سودی در پی نخواهد داشت.


روش های متعددی برای محاسبه نرخ بازده میانگین یا نرخ بازده حسابداری وجود دارد. یکی از این روش ها از میانگین ورودی نقدینگی به جای سود حسابداری استفاده می کند. در روش دیگر از میانگین مبلغ سرمایه گذاری به جای کل مبلغ سرمایه گذاری بهره گرفته می شود.
دلایل موافق و مخالف استفاده از این شاخص
مهم ترین دلیل استفاده از نرخ بازده حسابداری سادگی محاسبه آن است. تنها داده مورد نیاز، پیش بینی سودآوری دوره های بعدی است که به راحتی قابل دستیابی است. این روش دو عیب دارد: اول اینکه، از داده های حسابداری به جای ورودی های نقدینگی بهره می گیرد و دوم اینکه، عامل زمان را در تعیین ارزش سرمایه گذاری نادیده می گیرد. شرکت ها اصولا علاقه مندند ورودی های نقدینگی را به جای آینده در امروز دریافت کنند.

دوره بازدهی پروژه
دوره های بازدهی بعضا جهت ارزیابی طرح های مختلف سرمایه گذاری مورد استفاده قرار می گیرند. به تعریف ساده، دوره بازدهی دربرگیرنده تعداد سال های لازم جهت برگشت سرمایه گذاری اولیه است. این بازده به واسطه جریان های نقدی خالص وارد شده به پروژه و یا از طریق منافع خالص ایجاد شده به وسیله پروژه، مورد ارزیابی قرار می گیرد.

"دوره بازدهی" ="خالص سرمایه گذاری" /"میزان جریان خالص نقدی ورودی"

برای مثال، فرض کنید میزان خالص سرمایه گذاری یک طرح پنج میلیارد ریال و از طرفی جریان ورودی نقدینگی طی هر سال به طور مساوی مبلغ یک میلیارد و دویست و پنجاه میلیون باشد، در نتیجه دوره بازدهی طرح انواع بازده سرمایه‌گذاری به ترتیب دیگر قابل محاسبه است:

در نتیجه بر اساس محاسبه انجام شده، چهار سال زمان مورد نیاز است تا طرح سرمایه گذاری اصلی خود را تامین نماید. نتیجه محاسبه دوره بازدهی نباید به سادگی در قبول و رد پروژه های سرمایه گذاری لحاظ شود. قبل از اتخاذ تصمیم نهایی باید برخی معایب این روش مورد ارزیابی قرار گیرد.

معایب دوره بازدهی
روش دوره بازدهی بی توجه به زمان وزن مساوی به همه ورودیهای نقدینگی اختصاص می دهد. در نتیجه این روش ارزش زمانی پول را انواع بازده سرمایه‌گذاری نادیده می گیرد.
روش دوره بازدهی، برگشت های احتمالی پس از دوره بازدهی را نادیده می گیرد. در نتیجه برگشت های اولیه طرح ممکن است در اتخاذ تصمیم مناسب گمراه کننده باشد.
این روش هیچ گونه ملاک عینی برای تصمیم گیری که به نوعی هم زمان موجبات حداکثر سازی سود سهامداران را به وجود بیاورد، ارائه نمی کند. قبول یا رد دوره بازدهی قضاوتی شخصی و سلیقه ای است و در نتیجه افراد مختلف ممکن است تصمیمات متفاوتی اتخاذ کنند.

مزایای دوره بازدهی
عاملی برای تعیین میزان خطر پروژه به حساب می آید. با توجه به اینکه پروژه های طولانی تر خطر پذیری بیشتری دارند، لذا در اینجا ریسک به واسطه میزان دریافتی های سالیانه محاسبه می گردد.
به نوعی نسبت به زمان مورد نیاز جهت برگشت سرمایه اولیه را نشان می دهد و تصویری از نقدینگی شرکت را نمایش می دهد که ممکن است به خوبی به وسیله شرکت هایی که نگرانی از زمان برگشت اصل سرمایه گذاری دارند، مورد استفاده قرار گیرد.
در مجموع، روش دوره بازدهی معیار مناسبی برای تصمیم یا عدم تصمیم به سرمایه گذاری نبوده و استفاده از این روش ممکن است منجر به انتخاب بعضی سرمایه گذاری ها که الزاما سودآوری حداکثری ندارند، گردد. اگرچه این روش نیز به عنوان یک روش جانبی در کنار سایر روش ها، می تواند مفید واقع گردد.

تعبیر نرخ بازده داخلی
معمولا هرگاه نرخ بازده داخلی پروژه برابر یا بیش از هزینه سرمایه شرکت باشد آن پروژه معمولا مورد قبول واقع می گردد، ولی در جایی که نرخ بازده داخلی پروژه کمتر از هزینه جذب سرمایه باشد پیگیری آن پروژه سودی در پی نخواهد داشت. همچنین از این روش برای مقایسه چندین پروژه که نیاز های مالی و برگشت های متفاوت دارند می توان استفاده کرد. در جایی که دو پروژه کاملا مستقل از هم مورد بررسی قرار می گیرند، پروژه ای که از نرخ بازده بالاتر برخوردار است انتخاب خواهد شد. نرخ بازده داخلی وسیعأ توسط شرکت هایی که تکنیک های بودجه بندی ارزش مدار را به کار می گیرند مورد استفاده قرار می گیرد و بسیاری از شرکت ها از این روش به عنوان اولین انواع بازده سرمایه‌گذاری گزینه خود در ارزیابی پروژه ها بهره می گیرند.

بازده سرمایه گذاری

در امور مالی، میزان بازده (ROR) یا بازگشت سرمایه (ROI)، نسبت پول به دست آمده در سرمایه گذاری به مقدار سرمایه اولیه است. مقدار پول به دست آمده ممکن است مربوط به بهره، سود یا درآمد خالص باشد. بازگشت سرمایه (ROI) معمولاً به صورت درصد بیان می شود.
ریسک
نرخ بازده
نرخ بازده داخلی
در مبحث اندازه گیری ریسک بازار، متغیر تصادفی به صورت نرخ بازده روی یک دارایی مالی گرفته می شود. برای مثال افق زمانی را انواع بازده سرمایه‌گذاری یک ماه تعریف می کنیم. بازده از پایان ماه قبل تا پایان این ماه اندازه گیری می شود که با اندیس های t و t 1 > مشخص شده اند. بازده ریاضی یا گسسته به صورت سود سرمایه به علاوه پرداخت قراردادی مانند بهره تعریف می شود.
توجه کنید با این تعریف یعنی هر دریافتی درآمد فقط در آخر ماه دوباره سرمایه گذاری می شود. برای توجه به بازدهای طولانی مدت، روال رایج توجه به بازده هندسی است که به صورت لگاریتم نسبت قیمت تعریف می شود.
برای سادگی فرض می کنیم پرداخت قراردادی D در ادامه صفر باشد. به جای آن می توان فرض کرد p ارزش سرمایه است که همه سود را مجدداً سرمایه گذاری می کند.

انواع بازده سرمایه‌گذاری

پرتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری

پرتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری، تعادلی بین ریسک و بازده

سرمایه‌گذاری، مانند هر بخش دیگری از زندگی مجموعه‌ای از تصمیمات است. اما شاید ریسک تصمیمات سرمایه‌گذاری از سایر تصمیمات زندگی ملموس‌تر باشد. در سرمایه‌گذاری همواره سرمایه‌گذار در حال داد و ستد، انتخاب و تصمیم‌گیری میان دو رکن اصلی سرمایه‌گذاری است؛ ریسک و بازده. این دو مورد رابطه‌ی مستقیم و معناداری با هم دارند یعنی با بالا رفتن یکی از آن‌ها دیگری هم بالا می‌رود. پس برای به دست آوردن نرخ سود و بازده بالا، باید ریسک‌های بالا و احتمال ضرر را نیز متحمل شد و همچنین برای سرمایه‌گذاری امن با ریسک کم، باید نرخ سود و بازده بالا را فراموش کرد و به نرخ‌های کم سود راضی بود.

برای انجام یک سرمایه‌گذاری موفق لازم است با توجه به میزان شناخت از خود و اهدافتان، میزان ریسک‌پذیری، زمانی که به سرمایه‌گذاری و تحلیل انواع بازده سرمایه‌گذاری آن اختصاص می‌دهید، سطح دانش مالی و غیره، اقدام به سرمایه‌گذاری کرده و تعادلی حساب شده بین ریسک و بازده ایجاد کنید تا نه از هزینه فرصت ضربه بخورید و نه از ریسک بالا. در این مطلب بررسی می‌کنیم که تشکیل پرتفوی چطور می‌تواند به حفظ تعادل میان ریسک و بازده برای سرمایه‌گذاری سودآور کمک کند.

نظریه‌ی ریسک بازده چیست؟

پیش‌تر در نوشتار انواع ریسک سرمایه‌گذاری، توضیح مختصری در خصوص ریسک داده شد، اما برای جا افتادن بهتر این موضوع، با یک مثال آن را بررسی می‌کنیم. فرض کنید دو سهام الف و ب در بازار وجود دارد و انتظار می‌رود هر دو 10 درصد سود در بازه‌ای مشخص بدهند. اما سهام الف به طور کلی نوسانات بیشتر و قیمت ناپایدارتری دارد، این ناپایداری قیمت به معنای ریسک بالاتر است. به همین انواع بازده سرمایه‌گذاری دلیل همه‌ی سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند سهام ب را بخرند. سهام الف اگر بخواهد سرمایه‌گذاران را جذب کند تا سهامش را بخرند باید بازدهی بالاتری از ب ارائه دهد. به همین دلیل باید همواره ریسک بالاتر با سود بالاتر همراه باشد وگرنه گزینه‌ها‌ی با ریسک بالا و سود پایین به طور خودکار از بازار حذف خواهد شد.

انواع ریسک در سرمایه‌گذاری

برای مدیریت ریسک، باید ابتدا با انواع آن آشنا شوید. به طور کلی دو نوع اصلی ریسک در بازار وجود دارد. ریسک سیستماتیک و ریسک غیرسیستماتیک. آشنایی با این دو نوع اصلی از ریسک برای مدیریت آن بسیار با اهمیت است.

ریسک سیستماتیک: ریسکی که ناظر بر کل بازار است و تنها به یک سهم، بخش یا صنعت به خصوص محدود نباشد، ریسک سیستماتیک نامیده می‌شود. این ریسک معمولاً ریشه در فاکتورهای اقتصاد کلان دارد. پیش‌بینی این ریسک کار ساده‌ای نیست و در بسیاری موارد غیرقابل پیش‌بینی است. همچنین این ریسک تا حدی اجتناب ناپذیر بوده و فقط می‌‌توان با برخی راهکارها اثر آن را کاهش داد.

ریسک غیرسیستماتیک: ریسکی که مربوط به صنعت یا سهمی خاص است. این ریسک تنها بر قیمت سهام یک شرکت یا سهم‌های مربوط به صنعتی خاص تاثیر می‌گذارد. ریسک غیرسیستماتیک تحت تاثیر تغییرات در یک شرکت یا صنعت است و به خوبی قابل پیش‌بینی و کنترل است.

تشکیل پرتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری برای جلوگیری از ریسک غیرسیستماتیک

تشکیل یک پرتفوی متنوع یا سبد سرمایه‌گذاری بهینه، راهکاری بسیار ساده و مناسب برای جلوگیری از ریسک غیرسیستماتیک است. سرمایه‌گذار در یک پرتفوی متنوع، سرمایه‌ی خود را میان سهم‌های متنوع و مختلف تقسیم کرده و از تمرکز سرمایه‌ در یک سهم یا صنعت خاص، پرهیز می‌کند. این مورد راه حلی بسیار مناسب و ساده برای حذف و یا کاهش ریسک غیرسیستماتیک است. در پرتفوی‌هایی که تنوع مناسبی دارند، می‌توان از ریسک غیرسیستماتیک صرف نظر کرد و تمام توجه را به مدیریت و محاسبه ریسک سیستماتیک اختصاص داد.

ریسک، مفهومی بسیار مهم و حیاتی در سرمایه‌گذاری است که مدیریت آن از اهمیت بالایی برخوردار است. با تنوع و تشکیل سبد سرمایه‌گذاری یا پرتفوی مناسب، به راحتی می‌توان برخی ریسک‌های بازار را حذف و از سرمایه‌گذاری با ریسک کمتر لذت برد. رعایت تعادل ریسک و بازده در سبد سرمایه‌گذاری بسیار مهم بوده و با این روش‌ها می‌توان سرمایه گذاری مطمئن‌تری را تجربه کرد. افرادی که اطلاعات یا زمان لازم جهت تجزیه و تحلیل و ارزیابی ریسک و بازده و همچنین تشکیل سبدهای سرمایه گذاری متنوع و حرفه‌ای را ندارند، همچنان می‌توانند از از طریق ابزارهای نوین مدیریت دارایی و روش‌های غیر مستقیم سرمایه‌گذاری از سرمایه‌گذاری با سود مناسب و ریسک کنترل شده بهره ببرند.

با صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس بیشتر آشنا شوید.

اشتراک با دوستان

برای انجام انواع بازده سرمایه‌گذاری یک سرمایه‌گذاری موفق لازم است با توجه به میزان شناخت از خود و اهدافتان، میزان ریسک‌پذیری، زمانی که به سرمایه‌گذاری و تحلیل آن اختصاص می‌دهید، سطح دانش مالی و غیره، اقدام به سرمایه‌گذاری کرده و تعادلی حساب شده بین ریسک و بازده ایجاد کنید تا نه از هزینه فرصت ضربه بخورید و نه از ریسک بالا. در این مطلب بررسی می‌کنیم که تشکیل پرتفوی چطور می‌تواند به حفظ تعادل میان ریسک و بازده برای سرمایه‌گذاری سودآور کمک کند.

نظریه‌ی ریسک بازده چیست؟

پیش‌تر در نوشتار انواع ریسک سرمایه‌گذاری، توضیح مختصری در خصوص ریسک داده شد، اما برای جا افتادن بهتر این موضوع، با یک مثال آن را بررسی می‌کنیم. فرض کنید دو سهام الف و ب در بازار وجود دارد و انتظار می‌رود هر دو 10 درصد سود در بازه‌ای مشخص بدهند. اما سهام الف به طور کلی نوسانات بیشتر و قیمت ناپایدارتری دارد، این ناپایداری قیمت به معنای ریسک بالاتر است. به همین دلیل همه‌ی سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند سهام ب را بخرند. سهام الف اگر بخواهد سرمایه‌گذاران را جذب کند تا سهامش را بخرند باید بازدهی بالاتری از ب ارائه دهد. به همین دلیل باید همواره ریسک بالاتر با سود بالاتر همراه باشد وگرنه گزینه‌ها‌ی با ریسک بالا و سود پایین به طور خودکار از بازار حذف خواهد شد.

انواع ریسک در سرمایه‌گذاری

برای مدیریت ریسک، باید ابتدا با انواع آن آشنا شوید. به طور کلی دو نوع اصلی ریسک در بازار وجود دارد. ریسک سیستماتیک و ریسک غیرسیستماتیک. آشنایی با این دو نوع اصلی از ریسک برای مدیریت آن بسیار با اهمیت است.

ریسک سیستماتیک: ریسکی که ناظر بر کل بازار است و تنها به یک سهم، بخش یا صنعت به خصوص محدود نباشد، ریسک سیستماتیک نامیده می‌شود. این ریسک معمولاً ریشه در فاکتورهای اقتصاد کلان دارد. پیش‌بینی این ریسک کار ساده‌ای نیست و در بسیاری موارد غیرقابل پیش‌بینی است. همچنین این ریسک تا حدی اجتناب ناپذیر بوده و فقط می‌‌توان با برخی راهکارها اثر آن را کاهش داد.

ریسک غیرسیستماتیک: ریسکی که مربوط به صنعت یا سهمی خاص است. این ریسک تنها بر قیمت سهام یک شرکت یا سهم‌های مربوط به صنعتی خاص تاثیر می‌گذارد. ریسک غیرسیستماتیک تحت تاثیر تغییرات در یک شرکت یا صنعت است و به خوبی قابل پیش‌بینی و کنترل است.

تشکیل پرتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری برای جلوگیری از ریسک غیرسیستماتیک

تشکیل یک پرتفوی متنوع یا سبد سرمایه‌گذاری بهینه، راهکاری بسیار ساده و مناسب برای جلوگیری از ریسک غیرسیستماتیک است. سرمایه‌گذار در یک پرتفوی متنوع، سرمایه‌ی خود را میان سهم‌های متنوع و مختلف تقسیم کرده و از تمرکز سرمایه‌ در یک سهم یا صنعت خاص، پرهیز می‌کند. این مورد راه حلی بسیار مناسب و ساده برای حذف و یا کاهش ریسک غیرسیستماتیک است. در پرتفوی‌هایی که تنوع مناسبی دارند، می‌توان از ریسک غیرسیستماتیک صرف نظر کرد و تمام توجه را به مدیریت و محاسبه ریسک سیستماتیک اختصاص داد.

ریسک، مفهومی بسیار مهم و حیاتی در سرمایه‌گذاری است که مدیریت آن از اهمیت بالایی برخوردار است. با تنوع و تشکیل سبد سرمایه‌گذاری یا پرتفوی مناسب، به راحتی می‌توان برخی ریسک‌های بازار را حذف و از سرمایه‌گذاری با ریسک کمتر لذت برد. رعایت تعادل ریسک و بازده در سبد سرمایه‌گذاری بسیار مهم بوده و با این روش‌ها می‌توان سرمایه گذاری مطمئن‌تری را تجربه کرد. افرادی که اطلاعات یا زمان لازم جهت تجزیه و تحلیل و ارزیابی ریسک و بازده و همچنین تشکیل سبدهای سرمایه گذاری متنوع و حرفه‌ای را ندارند، همچنان می‌توانند از از طریق ابزارهای نوین مدیریت دارایی و روش‌های غیر مستقیم سرمایه‌گذاری از سرمایه‌گذاری با سود مناسب و ریسک کنترل شده بهره ببرند.

بازده در سرمایه‌گذاری در بورس به چه معناست؟

بازده را می‌توان پاداشی تعریف کرد که سرمایه‌گذار به ازای سرمایه‌گذاری خود در یک دوره زمانی به دست می‌آورد.

– باشگاه خبرنگاران نوشت: سهامداران بازار سرمایه همچون سایر سرمایه گذاران پیش از سرمایه گذاری باید مجموعه‌ای از آموزش‌ها را فرا بگیرند. این روز‌ها فعالیت در بورس بیش از هر زمان دیگری به دغدغه گروهی از افراد تبدیل شده است، به همین دلیل قصد داریم شما را با یکی از مفاهیم بازار سرمایه آشنا کنیم.

اگر یک دارایی اعم از دارایی واقعی یا دارایی مالی را به قصد سرمایه گذاری بخرید، سود یا زیان ناشی از این سرمایه گذاری به‌عنوان بـازده شناخته می‌شود. بازده به طور معمول دو جزء داد، نخست وجه نقدی است که مستقیماً از محل درآمد حاصل از سرمایه گذاری دریافت می‌کنید و یا منفعت یا زیانی است که به علت تغییر قیمت آن دارایی نصیب افراد می‌شود.

فرض کنید مدتی قبل ۱۰۰۰ سهم شرکت فرضی قارون را خریده‌اید. در پایان سال مالی در مجمع عمومی سالیانه شرکت به هر سهم ۵۰ تومان سود نقدی تعلق می‌گیرد. همین‌طور شما سهم را در قیمت ۲۲۰ تومان خریده‌اید و حالا ۲۶۰ تومان شده است. بـازده نقدی یا ریالی شما عبارت است از:

بازده در سرمایه‌گذاری در بورس به چه معناست؟

اما به طور معمول وقتی صحبت از بـازده به میان می‌آید، منظور نرخ بازده‌ای است که به‌صورت درصدی بیان می‌شود. اگر سهامداران بخواهند بـازده درصدی یا نرخ بازده سرمایه گذاری را به دست آورند لازم است بازده نقدی یا ریالی را بر سرمایه گذاری اولیه تقسیم کنید. نرخ بـازده در مثال فوق عبارت است از:

بازده در سرمایه‌گذاری در بورس به چه معناست؟

در مورد اوراق بهاداری نظیر سهام که درآمد ثابت ندارند تفاوت‌هایی در مورد نحوه محاسبه بـازده با اوراق بهادار با درآمد ثابت نظیر اوراق مشارکت وجود دارد. قانون کلی این است که هرچه ریسک بیشتری بپذیرید، سود و زیان بالقوه شما هم بیشتر می‌شود.

۲ – تعریف بازده اضافی چیست؟

بازده سرمایه گذاری اوراق بهادار یا سبد سهامی که از یک معیار یا شاخص با سطح ریسک مشابه بهتر عمل می‌کند بیشتر می‌شود، بازده اضافی می‌گویند این بازده به طور گسترده برای اندازه‌گیری ارزش افزوده‌ای که پرتفوی یا مدیر سرمایه گذاری ایجاد کرده، مورداستفاده قرار گرفته و یا توانایی مدیریت را در غلبه بر بازار رامی سنجند. نام دیگر بازده اضافی آلفا است.

به طور مثال، فرض کنید که یک صندوق سرمایه گذاری مشترک با سرمایه زیاد دارای سطح یکسانی انواع بازده سرمایه‌گذاری از ریسک (در اینجا بتا=۱) در مقایسه با شاخص بورس است. اگر صندوق بازده ۱۲% در یک سال تولید کند و شاخص فقط ۷% رشد کند، این تفاوت ۵ درصدی به عنوان بازده اضافی، یا آلفای تولیدشده به‌وسیله مدیر صندوق در نظر گرفته می‌شود.

منتقدین صندوق‌های سرمایه گذاری مشترک و سایر پرتفوی‌هایی که به صورت فعال مدیریت می‌شوند عقیده دارند که تولید بازده اضافی به صورت مداوم و در بلندمدت تقریباً غیرممکن است. به همین دلیل بیشتر مدیران صندوق‌های سرمایه گذاری در طول زمان عملکرد پایین‌تری نسبت به شاخص معیار دارند. این امر باعث محبوبیت فوق‌العاده صندوق‌های سرمایه گذاری در شاخص و صندوق‌های قابل معامله در بورس شده است.

۳ – تعریف بازده سود سهام نقدی چیست؟

بازده سود سهام نقدی یک نسبت مالی است که نشان می‌دهد شرکت چقدر به صورت سالانه و به نسبت قیمت سهامش، سود سهام پرداخت می‌کند. بازده سود سهام نقدی به شکل درصد نشان داده شده و می‌تواند با تقسیم مقدار سود سهام پرداخت شده به ازای هر سهم بر قیمت یک سهم محاسبه شود. فرمول محاسبه بازده سود سهام ممکن است به شکل زیر نمایش داده شود:

فرمول بازده سود سهام

بازده سود سهام نقدی روشی برای اندازه‌گیری مقدار جریان نقدی است که شما برای هر یک ریال سرمایه گذاری شده در سهام به دست می‌آورید. به‌بیان‌دیگر، این کار میزان ارزشی را که شما از سود سهام نقدی می‌گیرید، اندازه‌گیری می‌کند.

سرمایه گذارانی که به یک جریان نقدی حداقلی از پرتفوی سرمایه گذاری خود نیاز دارند می‌توانند این جریان نقدی را با سرمایه گذاری در سهامی که بازده سود سهام نقدی به نسبت بالا و با ثباتی ارائه می‌کنند، به دست می‌آورند، ولی سود سهام نقدی بالا ممکن است اغلب به قیمت از دست دادن پتانسیل رشد شرکت تمام شود. هر یک ریالی که شرکت به صورت سود سهام نقدی به سهامداران خود پرداخت می‌کند، پولی است که شرکت نمی‌تواند دوباره سرمایه گذاری کند و به‌این‌ترتیب امکان ایجاد پتانسیل رشد برای شرکت و افزایش قیمت سهام و کسب سود سرمایه برای سهامداران از بین می‌رود.

درحالی‌که گرفتن سود نقدی برای بسیاری از سهامداران و سرمایه گذاران جذاب است، ولی سهامداران می‌توانند با افزایش ارزش سهامشان نیز سود‌های بالا دریافت کنند. به‌بیان‌دیگر، وقتی شرکت‌ها سود سهام نقدی بالایی پرداخت می‌کنند، ممکن است در بلندمدت برایشان هزینه بر باشد.

۴ – تعریف بازده غیرعادی چیست؟

بازده غیرعادی اصطلاحی است که برای توصیف بازده به‌دست‌آمده از اوراق بهادار یا پرتفوی در یک بازه زمانی مورداستفاده قرار می‌گیرد که متفاوت از نرخ بازده مورد انتظار است. نرخ بازده مورد انتظار، بازده محاسبه شده‌ای است که بر اساس مدل قیمت گذاری دارایی‌ها و با استفاده از میانگین بلندمدت بازده یا سایر ارزیابی‌ها به دست می‌آید.

بازده غیرعادی می‌تواند هم خوب و هم بد باشد، چون خودش به تنهایی خلاصه‌ای است از اینکه چگونه بازده واقعی از بازده مورد انتظار متفاوت است. به طور مثال، کسب ۳۰% در یک صندوق سرمایه گذاری که بازده میانگین ۱۰% در هر سال برای آن پیش‌بینی شده، یک بازده غیر عادی ۲۰% تولید خواهد کرد. از طرف دیگر، اگر بازده واقعی ۵% بود، این امر باعث تولید یک نرخ غیرعادی منفی پنج‌درصدی می‌شد.

۵ – تعریف بازده مورد انتظار چیست؟

مقدار پولی که یک فرد انتظار دارد تا از سرمایه گذاری‌های خود دریافت کند بازده مورد انتظار گفته می‌شود. به طور مثال، اگر یک نفر در سهامی که ۵۰% شانس تولید سود ۱۰ درصدی و ۵۰% شانس تولید زیان ۵ درصدی دارد سرمایه گذاری کند، بازده مـورد انتظار او ۲٫۵% خواهد بود (۰٫۰۵- * ۰٫۵ + ۰٫۱ * ۰٫۵)؛ اما لازم به ذکر است که بازده مورد انتظار معمولاً بر اساس اطلاعات مربوط به گذشته بنا شده و تضمینی برای تحقق آن وجود ندارد.

در اکثر بخش‌ها، بازده مورد انتظار ابزاری است برای تعیین اینکه آیا یک سرمایه گذاری دارای میانگین درآمد خالص منفی است یا مثبت.

در کنار بازده مـورد انتظار سرمایه گذاران باهوش باید احتمال تحقق بازده را برای محاسبه درست ریسک در نظر بگیرند. نمونه‌های فراوانی وجود دارد که در مسابقات بخت‌آزمایی بازده مـورد انتظار مثبت، اما در مقابل احتمال تحقق بازده پیش‌بینی‌شده، بسیار پایین است.

۶ – تعریف بازده واقعی چیست؟

سود یا زیان واقعی یک سرمایه گذار بازده واقعی گفته می‌شود. این بازده می‌تواند به شکل زیر بیان شود:

بازده مورد انتظار به‌علاوه تأثیر عوامل خاص مربوط به شرکت و اخبار مربوط به اقتصاد، بـازده واقعی را ایجاد می‌کند.

بـازده واقعی که در برابر بازده مورد انتظار قرار دارد، چیزی است که سرمایه گذاران در واقعیت از سرمایه گذاری‌های خود دریافت می‌کنند. اختلاف بین بـازده واقعی و بازده مورد انتظار به دو عامل ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک بستگی دارد.

بازده انتظاری چیست؟ و چه کاربردی برای ما دارد؟

احسان والیان

احسان والیان

  • اشتراک‌گذاری

چه زمانی تصمیم می‌گیریم وارد یک سرمایه‌گذاری شویم؟ این پرسش مهمی است که برای تازه‌کاران سرمایه‌گذاری مطرح است. بی شک مطالب زیادی در مورد این که هنگام سرمایه گذاری باید محدوده زمانی مورد انتظاری برای کسب بازدهی موردنظرمان مشخص کنیم، خوانده‌ایم. از آنجا که ضرر و سود همیشه محتمل هستند، با میزان احتمالی ممکن است دچار ضرر و زیان شویم و با احتمالی سود می‌بریم. بسیاری از سرمایه گذاران وقتی می‌خواهند اقدام به یک سرمایه‌گذاری کنند، میزانی برای سود و زیان خود در نظر می‌گیرند تا در مورد آن سرمایه‌گذاری تصمیم بگیرند. آنان با در نظر گرفتن تمام سناریوهای ممکن، احتمال زیان و سود را می‌سنجند و آن را در محاسبات خود منظور می‌کنند. با این حساب، اگر سرمایه‌گذاران به این نتیجه برسند که بازده معقولی از این طریق کسب خواهند کرد، دست به سرمایه‌گذاری خواهند زد. در ادامه بیش‌تر به این موضوع خواهیم پرداخت.

سرمایه گذاری آنلاین با کیان دیجیتال

نمونه‌هایی از بازده انتظاری

اول از همه باید در مورد این واقعیت صحبت کرد که بازده انتظاری دقیق نیست و بازده دقیق و مشخصی را برای یک سرمایه گذار تضمین نمی‌کند. زمانی که شروع به سرمایه گذاری می‌کنیم هیچ راهی وجود ندارد که از طریق آن زودتر از موعد بفهمیم سود کسب خواهیم کرد یا خیر. این مساله بیشتر ذهنی است. در واقع عوامل بسیاری بر عملکرد سرمایه گذاری ما تاثیر می‌گذارند. بازده مورد انتظار یک دارایی تنها می‌تواند برای تخمین نرخ بازده بالقوه به ما کمک کند. برای این که بتوانیم بازده موردانتظار یک دارایی را محاسبه کنیم باید احتمال نتایج مختلف بر اساس نرخ بازده مورد انتظار در محدوده زمانی مشخص شده را در نظر بگیریم. به این معنی که تمام احتمالات را با هم ترکیب کنیم تا نزدیک‌ترین نرخ بازده انتظاری را به دست آوریم. به انواع بازده سرمایه‌گذاری عنوان مثال فرض می‌کنیم بازده یک صندوق یا سهام می‌تواند در سه حالت رخ دهد؛ به احتمال 25 درصد بازده 3 درصد منفی، به احتمال 50 درصد بازده 3 درصد و به احتمال 25 درصد بازده 9 درصد. حال اگر این سه سناریو را با هم ترکیب کنیم می‌توانیم نزدیک‌ترین بازده موردانتظار 3 سناریو را در نظر بگیریم. در واقعه بازده انتظاری در این حالت برابر است با:

(0.25)(3-)+(0.5)(3)+(0.25)(9) که برابر می‌شود با 3 درصد.

نحوه دیگر محاسبه بازده موردانتظار با استفاده از داده‌ها

نکته دیگر که در محاسبه بازده موردانتظار باید در نظر داشت تاریخچه داده‌ها و اطلاعات است. به عنوان مثال اگر یک سهام خاص را در نظر داریم باید بر اساس بازده 30 ساله و داده‌های مربوط به این محدوده زمانی شروع به محاسبه کنیم. داده‌هایی مانند احتمالات زیر؛

%17 احتمال بازده 3.5%

%25 احتمال بازده 5%

%30 احتمال بازده 6.5%

%16 احتمال بازده 8%

%12 احتمال بازده 9.5%

حال اگر در نظر بگیریم که با این درصدها چنین احتمالاتی را می‌توانیم در نظر بگیریم باید برای یافتن بازده انتظاری هر احتمال را در بازدهی که با آن مطابقت دارد ضرب کنیم و نتایج را با هم جمع کنیم.

مزایا و معایب بازده موردانتظار

بازده انتظاری می‌تواند به عنوان یک ابزار موثر برای تخمین سود و زیان احتمالی در سرمایه گذاری به کمک ما بیاید. اما بازده موردانتظار هم از مزایا و معایب متعددی برخوردار است. بهتر است قبل از شروع استفاده از این ابزار کارآمد از مزایا و معایب آن آگاه شویم. مزیت اصلی بازده مورد انتظار این است که می‌توان با آن به هدایت تخصصی دارایی یک سرمایه گذار و یا سرمایه خودمان بپردازیم و استراتژی مناسبی را بر اساس آن مشخص کنیم. اما معایب آن شامل دو وجه می‌شود؛ اول این که به دست آوردن تخمینی بازده موردانتظار، تضمینی برای بازده واقعی نیست و دوم این که نمی‌توان ریسک‌های احتمالی را در محاسبه آن در نظر گرفت.

بازده انتظاری می‌تواند به عنوان یک ابزار موثر برای تخمین سود و زیان احتمالی در سرمایه گذاری به کمک ما بیاید. اما بازده موردانتظار هم از مزایا و معایب متعددی برخوردار است. بهتر است قبل از شروع استفاده از این ابزار کارآمد از مزایا و معایب آن آگاه شویم. مزیت اصلی بازده مورد انتظار این است که می‌توان با آن به هدایت تخصصی دارایی یک سرمایه گذار و یا سرمایه خودمان بپردازیم و استراتژی مناسبی را بر اساس آن مشخص کنیم. اما معایب آن شامل دو وجه می‌شود؛ اول این که به دست آوردن تخمینی بازده موردانتظار، تضمینی برای بازده واقعی نیست و دوم این که نمی‌توان ریسک‌های احتمالی را در محاسبه آن در نظر گرفت.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.